Η 28η Οκτωβρίου και η «Ατζέντα 2030» δύο χρόνια μετά

Σε πανηγυρικό κλίμα και με αισθήματα υπερηφάνειας χθες, 28^η Οκτωβρίου,η Τρίπολη «έτρεξε» το διαδικαστικό πρωτόκολλο της Περιφέρειας Πελοποννήσου για τον εορτασμό της Εθνικής μας Εορτής του «ΟΧΙ» στη φασιστική Ιταλία, που απαιτούσε το 1940 από τη δικτατορική κυβέρνηση της Ελλάδας να της παραχωρήσει στρατηγικά σημεία της χώρας, που θα τη διευκόλυναν στους κατακτητικούς πολέμους της για το όραμα της νέας ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. Στην ημερήσια διάταξη ήταν η Έπαρση Σημαίας, τα εμβατήρια, η δοξολογία, ο πανηγυρικός της ημέρας, οι καταθέσεις στεφάνων, τα τραγούδια της εποχής από τα μεγάφωνα και η παρέλαση.

Στο πρώτο μέρος της παρέλασης, που αντικατοπτρίζει το μέλλον, αισθανθήκαμε τη συγκίνηση από τις διελεύσεις των μελών του Ερυθρού Σταυρού, των μαθητών και μαθητριών των σχολείων, του Σώματος Ελληνικού Οδηγισμού και των Προσκόπων, που το καθένα ξεχωριστά παρέλαυνε με οδηγό τη Σημαία του και κάποια επιπλέον με τα αυτοσχέδια λάβαρά τους, υπό τον ήχο της Φιλαρμονικής της Τρίπολης. Η στρατιωτική μπάντα στη συνέχεια με το αυστηρό της ύφος και τον απόλυτο ρυθμό που απαιτεί η στρατιωτική παρέλαση, πήρε τη θέση της για να καλύψει τα στρατιωτικά τμήματα. Και εκεί που ετοιμάζεσαι να κορυφώσεις την εθνική σου υπερηφάνεια με τον παλμό των στρατευμένων νέων, διαπιστώνεις ότι η Πολεμική Σημαία του Ηρωικού 11^ου Συντάγματος, η παρασημοφορημένη Σημαία κατά τους Εθνικούς Αγώνες, απουσιάζει. Και θα ρωτήσει κανείς: «τι έγινε που έλειπε και μια Σημαία;».

Γυρίζω σπίτι και βλέπω τον ΥΕΘΑ με τη δήλωσή του από τη Θεσσαλονίκη να καθησυχάζει τον προβληματισμό μου με τη φράση: «Η εξέλιξη των Ενόπλων Δυνάμεων είναι απαραίτητος όρος για την εθνική επιβίωση». Έτσι ησύχασα και είπα χαλάλι που δεν είδα Πολεμική Σημαία του Στρατού στην παρέλαση της Τρίπολης, εξάλλου και ο επιχειρηματικός κόσμος της πόλης ευχαριστημένος περιμένει να γεμίσει το Στρατόπεδο Κολοκοτρώνη με μαθητευόμενους αστυφύλακες, και το αεροδρόμιο πιθανόν με νεοσύλλεκτους στρατιώτες, που θα περισσέψουν από την Καλαμάτα, μιας και η ΕΣΣΟ του Νοεμβρίου μπαίνει υπεράριθμη και δεν τους φτάνουν τα κρεββάτια της Μεσσηνίας.

Στη δήλωσή του ο ΥΕΘΑ είπε ακόμα ότι η παρέλαση, της Θεσσαλονίκης, ανέδειξε την πρόοδο που έχει συντελεστεί στο πλαίσιο της «Ατζέντας 2030», υπογραμμίζοντας, ωστόσο, ότι η ταχύτατη εξέλιξη της τεχνολογίας επιβάλλει συνεχή επαγρύπνηση και αναβάθμιση των αμυντικών δυνατοτήτων της χώρας. Εδώ έρχεται και η πολυπόθητη αναμονή μας να δούμε τον Αρκαδικό ουρανό να γεμίζει με drones.

Για να δούμε όμως τι συμβαίνει δύο χρόνια μετά από την περίφημη ομιλία του ΥΕΘΑ στον Ροταριανό Όμιλο Αθηνών, που προανήγγειλε καινοτόμες αλλαγέςως «Ατζέντα 2030»επενδύοντάς τες με προσβλητικές εκφράσεις για το προσωπικό, με υπερβολές και ανακρίβειες, με αναφορές σε ανεστραμμένες πυραμίδες, πλεόνασμα συνταγματαρχών, περιττών κτηνιάτρων και ψυχολόγων. Δηλώσεις που όπως φάνηκε είχαν στόχο τη διαμόρφωση κλίματος αποδοχής από την κοινωνία για τις επικείμενες αλλαγές, μέσω της συκοφάντησης ενός θεσμού που ως τότε απολάμβανε της απόλυτης εμπιστοσύνης του ελληνικού λαού.

Στο διάστημα που ακολούθησε ψηφίστηκε σειρά νόμων που συνθέτουν την ως τώρα «Ατζέντα 2030», και περιμένουμε και άλλες διατάξεις, γιατί ως μάγος του τσίρκου συνεχώς βγάζει λαγούς και περιστέρια από το καπέλο βαφτίζοντάς τα ως ατζέντα, που όμως τελικά θυμίζουν τον Μέγα Καζαμία Ερμού Σαλίβερου (μη γίνει παρεξήγηση δεν έχω κάτι με τη συγκεκριμένη έκδοση).

Ας δούμε όμως τι μας έχει φέρει μέχρι τώρα η ατζέντα:

• Ίδρυση του Κέντρου Αμυντικής Καινοτομίας, με την είσοδο ιδιωτών, υψηλόμισθων ειδικών επιστημόνων, στον χώρο της έρευνας στις ΕΔ (ο τομέας καλυπτόταν από στελέχη που αποφοιτούσαν με φροντίδα των ΕΔ από ανώτατες σχολές του εσωτερικού και εξειδικευμένων μεταπτυχιακών σπουδών στο εξωτερικό, οι οποίοι πληρώνονταν με τον μισθό που τους αναλογούσε σύμφωνα με το βαθμό τους)
• «Αξιοποίηση» της περιουσίας των ΕΔ μέσω της ίδρυσης ειδικού φορέα και η ενοποίηση κλαδικών και μετοχικών ταμείων με πρόσχημα την επίλυση του στεγαστικού προβλήματος των στελεχών. (η λέξη αξιοποίηση εντός εισαγωγικών, βάζει πολύ και πολύπλευρο «χέρι» στα εύρωστα μέχρι στιγμής μετοχικά ταμεία)
• Αλλαγές στα στρατιωτικά νοσοκομεία που οδηγούν σε σταδιακή ιδιωτικοποίηση της περίθαλψης των στελεχών, ενώ τα κρεββάτια γεμίζουν με προνομιούχες επαγγελματικές ομάδες όπως υπάλληλοι της βουλής (να έχουμε και το δροσερό νεράκι μας όταν εξαγγέλλουμε μέτρα), δικαστικοί (δικηγόροι είμαστε αν χρειαστεί να βγούμε στο επάγγελμα να έχουμε και λίγους χρήσιμους φίλους), κλπ, με σταδιακή απομάκρυνση των στρατιωτικών δικαιούχων ξεκινώντας από τους αποστράτους και τα μέλη οικογενειών.
• Νέο βαθμολόγιο και σύστημα προαγωγών των στελεχών, με την ίδρυση του Σώματος Υπαξιωματικών, που ανατρέπει την εξέλιξη και τις φιλοδοξίες των στελεχών κι οδηγεί τις Στρατιωτικές Σχολές Υπαξιωματικών στην απαξίωση και το κλείσιμο. (τα στελέχη των σχολών υπαξιωματικών με την εκπαίδευσή τους κυρίως στον τεχνικό τομέα και τις εξειδικεύσεις που λάμβαναν από τις κατασκευάστριες εταιρείες των οπλικών συστημάτων, σήκωναν το φορτίο του επισκευαστικού και κατασκευαστικού τομέα, μέσα στο πλαίσιο των υποχρεώσεών τους και με αποζημίωση τον μηνιαίο μισθό που τους αναλογούσε από τον βαθμό, χωρίς υπερωρίες και έξτρα).
• Να πούμε και τα καλά, έχουν γίνει ρυθμίσεις για τη θητεία, την εφεδρεία και τη στράτευση των γυναικών.

Προσωπική εκτίμηση του γράφοντος (και επειδή οι μάχιμοι των ανώνυμων πληκτρολογίων θα ετοιμαστείτε ξεκαθαρίζω ότι δεν υποχρεώνεται κανείς να αποδεχθεί την άποψή μου)είναι ότι αυτός ο Καζαμίας (ατζέντα 2030) δεν είναι η υγιής μεταρρύθμιση που χρειάζονταν οι Ένοπλες Δυνάμεις και δεν στοχεύει στην επαύξηση της αμυντικής ικανότητας της χώρας και στη βελτίωση των συνθηκών εργασίας και διαβίωσης των στελεχών, αλλά υπακούει στην νεοφιλελεύθερη λογική αντιμετώπισης των Ενόπλων Δυνάμεων «σαν προβληματική ΔΕΚΟ της δεκαετίας του ’80», και ότι είναι αποτέλεσμα των ακόλουθων παραγόντων:

• Αρπακτικής διάθεσης ντόπιων και ξένων οικονομικών συμφερόντων που πιέζουν την Κυβέρνηση, επειδή ορέγονται την ακίνητη περιουσία των ΕΔ και στοχεύουν σε αναθέσεις γύρω από τις προμήθειες και τη συντήρηση οπλικών συστημάτων και σε αναλήψεις λοιπών υπηρεσιών-εργασιών.
• Της αναγκαστικής προσαρμογής στις απαιτήσεις ΕΕ και ΝΑΤΟ για μικρότερο, επαγγελματικό ίσως και μισθοφορικό στράτευμα, συνειδησιακά εύκαμπτο κι επιχειρησιακά ευέλικτο, διαθέσιμο για αποστολές όπου το προστάξουν οι υπερεθνικοί σχεδιασμοί, στο πλαίσιο της ανάγκης πολεμικής προετοιμασίας που διαρκώς μεγεθύνεται.
• και της ανάγκης εξεύρεσης πόρων για συμμετοχή σε δαπανηρά και πολλές φορές αχρείαστα εξοπλιστικά προγράμματα, που μας επιβάλλονται έξωθεν, σε αντάλλαγμα της υποτιθέμενης προστασίας που μας παρέχεται από τους ισχυρούς «συμμάχους».

Φυσικά η Κυβέρνηση καυχιέται και προβάλλει, με τη βοήθεια φιλικών ΜΜΕ, μόνο τα πανάκριβα οπλικά συστήματα που παραγγέλνει και τις δήθεν αυξήσεις στα στελέχη. Αδυνατεί όμως να κρύψει τις αυτοκτονίες (πρόσφατα η Βλαχέρνα το έζησε), τα δυστυχήματα από εγκληματικές αβλεψίες και σχεδιασμούς, τα κενά στην στελέχωση, τις παραιτήσεις έμπειρων και καταξιωμένων στελεχών στην πιο παραγωγική τους ηλικία, την αδυναμία παρά τα επικοινωνιακά τεχνάσματα προσέλκυσης νέων στελεχών στις στρατιωτικές σχολές και στο θεσμό των επαγγελματιών οπλιτών.

Με την πεποίθηση ότι θα αντιληφθούνε ότι το ισχυρότερο κεφάλαιο των Ενόπλων Δυνάμεων και η καλύτερη επένδυση είναι το προσωπικό τους και ότι τα σύγχρονα εξοπλιστικά προγράμματα θέλουν ικανά χέρια με φιλοπατρία και φιλότιμο, χαρακτηριστικά που η τεχνολογία, και η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορούν να τα παράγουν, ας ευχηθούμε σύνεση και λογική σκέψη αντί αμετροεπούς έπαρσης και εγωκεντρικών αποφάσεων και αξιοποίηση του ανθρώπινου δυναμικού σε περιβάλλον ευγενούς άμιλλας με εξασφάλιση κατάλληλων προϋποθέσεων εργασίας και δυνατότητας ανέλιξης σε υψηλότερες βαθμίδες, με γνώμονα την αντικειμενική αξιολόγηση των ικανοτήτων και της προσφοράς τους.

Σμήναρχος εν αποστρατεία

Δημήτρης Φωτόπουλος