«Από τους 736 απέμειναν τέσσερις: Οι τελευταίοι των Μοϊκανών του Παγκοσμίου Κυπέλλου του 2006»

Στο τέλος του θρυλικού μυθηστορήματος «Ο Τελευταίος των Μοϊκανών», απομένει μόνο ένας εκπρόσωπος μίας φυλής που χάνεται μαζί με την εποχή της. Είκοσι χρόνια μετά το Μουντιάλ της Γερμανίας, το ποδόσφαιρο ζει την δική του εκδοχή της ιστορίας. Απο τους 736 ποδοσφαιριστές που συμμετείχαν στην κοριφαία διοργάνωση του 2006, μόνο 4 εξακολουθούν να βρίσκονται στο προσκήνιο και να διεκδικούν μία θέση στο Παγκόσμιο Κύπελλο του 2026 σε ΗΠΑ, Μεξικό και Καναδά.

Όλα τα υπόλοιπα πρόσωπα εκείνης της διοργάνωσης έχουν περάσει στην ιστορία. Ο Ζιντάν, ο Ροναλντίνιο, ο Ροναλντο το “Φαινόμενο”, ο Κλοζε, ο Τόττι, ο Μπέκαμ, ο Ανρί και εκατοντάδες άλλοι αποτελούν εδώ και χρόνια μέρος των αναμνήσεων των φιλάθλων. Οι εποχές άλλαξαν, οι γενιές διαδέχτηκαν η μία την άλλη, όμως τέσσερις ποδοσφαιριστές αρνήθηκαν να παραδοθουν στον χρόνο.

Το αποθυμένο του Ρονάλντο και η λύτρωση του Μέσι

Ο πρώτος είναι ο Κριστιάνο Ρονάλντο. Στη Γερμανία ήταν ένας 21χρονος εξτρέμ που μόλις άρχιζε να χτίζει τον μύθο του. Δύο δεκαετίες αργότερα έχει κατακτήσει σχεδόν κάθε ατομική και συλλογική διάκριση που μπορεί να ονειρευτεί ένας ποδοσφαιριστής. Με την Πορτογαλία πανηγύρισε το Euro 2016 και το Nations League, όμως το Παγκόσμιο Κύπελλο παραμένει το μοναδικό μεγάλο τρόπαιο που λείπει από το παλμαρέ του. Στα 41 του, γνωρίζει ότι η διοργάνωση της Βόρειας Αμερικής αποτελεί την τελευταία μεγάλη ευκαιρία.

Δίπλα του βρίσκεται ο Λιονέλ Μέσι. Η δική του διαδρομή με την Αργεντινή ήταν γεμάτη απογοητεύσεις πριν μετατραπεί σε παραμύθι. Χαμένοι τελικοί, έντονη κριτική και στιγμές αμφισβήτησης προηγήθηκαν πριν την απόλυτη δικαίωση. Το Copa América του 2021 και κυρίως το Μουντιάλ του Κατάρ το 2022 ολοκλήρωσαν το παζλ της καριέρας του. Σε αντίθεση με το παρελθόν, φτάνει στο 2026 χωρίς να κυνηγά κάτι που του λείπει, αλλά με στόχο να απολαύσει την τελευταία μεγάλη παράσταση με την εθνική ομάδα.

Ο ηγέτης της Κροατίας και ο ήρωας του Μεξικού

Ο Λούκα Μόντριτς αποτελεί ίσως το μεγαλύτερο σύμβολο συνέπειας αυτής της γενιάς. Από ένας νεαρός μέσος της Κροατίας εξελίχθηκε στον ηγέτη της πιο επιτυχημένης περιόδου στην ιστορία της χώρας του. Οδήγησε τους Κροάτες στον τελικό του 2018 και σε ακόμη μία σπουδαία πορεία το 2022, αποδεικνύοντας ότι το μέγεθος μιας χώρας δεν καθορίζει και το μέγεθος των ονείρων της.

Και βέβαια υπάρχει ο Γκιγιέρμο Οτσόα. Ίσως ο λιγότερο λαμπερός σε επίπεδο τίτλων, αλλά ένας από τους πιο αναγνωρίσιμους ποδοσφαιριστές στην ιστορία των Μουντιάλ. Οι εκπληκτικές εμφανίσεις του κάτω από τα δοκάρια του Μεξικού τον μετέτρεψαν σε εθνικό σύμβολο και το 2026 του προσφέρει την ευκαιρία να αποχαιρετήσει τη διοργάνωση μπροστά στο κοινό της πατρίδας του.

Η τελευταία παράσταση

Το Παγκόσμιο Κύπελλο που αρχίζει στη Βόρεια Αμερική δεν είναι απλώς άλλη μία διοργάνωση για αυτούς τους τέσσερις. Είναι το τελευταίο κεφάλαιο μιας διαδρομής που ξεκίνησε όταν το ποδόσφαιρο ήταν διαφορετικό, όταν οι σημερινοί πρωταγωνιστές ήταν ακόμη παιδιά και όταν το 2026 έμοιαζε αδιανόητα μακρινό. Οι τελευταίοι των Μοϊκανών του Μουντιάλ 2006 εξακολουθούν να είναι εδώ. Και ίσως, για μία τελευταία φορά, θα περπατήσουν στη μεγαλύτερη σκηνή του παγκόσμιου ποδοσφαίρου, κουβαλώντας στις πλάτες τους είκοσι χρόνια ιστορίας.

Επιμέλεια: Γιώργος Παρασκευόπουλος για το Hondos News.